Op zoek in 100 woorden – Onberekenbaar

Onberekenbaar

Vera had kunnen weten dat het een slecht idee was. Als de mens gemaakt was om thuis te werken, had God hem geen kantoorgebouwen gegeven. De natuurkundige verkrampte in haar stoel toen het geluid opnieuw aanzwol. Twee violen snerpten elk een eigen melodie.

Ze hield het niet langer en beende naar de kast om een bezem tevoorschijn te halen. De steel zwiepte ze een paar keer flink tegen het plafond.

Met rode wangen boog Vera zich weer over haar snaartheorie. Ze hield er niet van om boos te zijn. De violen gingen onverstoord hun gang.

Op zoek in 100 woorden – Koffieman

Ik word al lange tijd geplaagd door een idee. Wat zou het geweldig zijn een soort stripreeks te creëren over de kantoortuin van Koffieman en zijn aartsvijand de Grappenmaker. Dat moet toch realiseerbaar zijn?

 

Woensdagmiddag

Koffieman knijpt met zijn ogen, zijn beeldscherm oogverblindend leeg. Tegenover hem is zelfs Grappenmaker druk in de weer met een stapel dossiers. Verderop kweelt Proseccomeisje een zoet verkooppraatje tegen haar telefoon.
Koffieman verschiet wanneer Grappenmaker naar hem opkijkt. Betrapt.
Er verschijnt een envelopje in beeld en hij klikt erop. Een dansende kat begroet hem met de woorden: Het zijn niet de mensen die nooit falen die winnen. Het zijn de mensen die nooit opgeven.
Grappenmaker steekt grijnzend een duim omhoog.
Koffieman wrijft over zijn kin als hij voelt dat zijn mondhoeken omhoog trekken. Hoofdschuddend typt hij de eerste woorden van het rapport.

Kort op zoek: de donkere dagen na kerst

De donkere dagen na kerst

Wanneer de feestdagen vervlogen zijn en de laatste etensresten weggewerkt. Wanneer er geen herhaling meer is van kerstfilms op tv. Geen bezoek, geen kerkdienst, geen fondue en geen geknal. Dan kruip ik onder mijn deken, verschuil me voor de dagen die wachten.
De smoesjes zijn op.

Kort op zoek – Komedie in Keulen 2

De tiener ploft naast me neer. Hij praat onophoudelijk tegen zijn vriendinnetje en tettert daarbij in mijn oor. Nederlanders…

Nog acht minuten te gaan.

“Tering, laat jij nou zo’n dikke ruft?” brult hij met veel bombarie.

“Nee, gek, wat denk jij dan!”

“O, misschien is het die mevrouw naast me.”

Ik geef het op en val uit mijn rol. “Nee, dat was ik niet.”

Het tweetal kijkt me geschrokken aan. In stilte wachten we op de metro.

Kort op zoek – Otter

‘Wist je dat otters in het water elkaars pootje vasthouden om niet uit elkaar te drijven?’ Eline maakt een huppelsprongetje om de stevige tred van haar vriend bij te benen.
‘Echt?’ Jeroen trekt een wenkbrauw naar haar op.
Eline knikt gretig van ‘ja’. Ze geniet er altijd van hem op dit soort weetjes te trakteren.
‘Dat klinkt wel erg lief voor zo’n roofdier.’
‘Toch is het zo…’
Jeroens mondhoek krult bijna onmerkbaar omhoog terwijl hij haar hand vastpakt. Soms doet hij ook wel lief, denkt Eline opgelucht.

Kort op zoek – Pril

Pril

Ik wil met mijn vingers door je haren kroelen, wachtend op een stille uitnodiging. Laten we nog iets aan Google vragen. Het maakt niet uit wat, als ik maar dichter naar je toe leunen kan om mee te lezen. Een vlaag van aftershave doet me duizelen. Mijn been dat kort de jouwe raakt, uit schrik schiet ik opzij. Gemiste kans. En altijd nog die haren. Met onhoudbare inspanning blijven mijn handen onbewogen.

Kort op zoek – Mooie dag

Met kriebels in de buik zat hij daar, te midden van de kalmte. Hij voelde de zwaarte van het leven van zich afglijden. Glimlachend keek hij voor zich uit. De kat keek naar hem op en streek zachtjes langs zijn been.
“Ja, poes,” sprak hij zacht en hij boog zich voorover om het dier te aaien. “Het wordt een mooie dag.”
Samen genoten ze van die eerste zonnestralen. Hij kreeg er weer zin in.

Kort op zoek – Op doorreis

Op doorreis

Boven zijn guitige glimlach heeft hij een neus vol korsten. Drie dagen geleden is hij op rotsachtig terrein uitgegleden. Hij vertelt haar over hoe hij de vorige nacht op een zeilboot sliep. Alle hotels zaten vol, dus heeft hij maar in de haven rondgevraagd. Indrukwekkend, denkt ze, op zo’n leeftijd je droom waarmaken. Zijn manke been dankt hij aan een motorongeluk. Maar ook dat weerhoudt hem er niet van in een jaar tijd van de Noordkaap naar Italië te wandelen.
Ietwat ongemakkelijk plakt ze de pleister op haar hiel. Ze heeft gisteren twee uur lang door de stad gelopen.