Op zoek in 100 woorden – Onberekenbaar

Onberekenbaar

Vera had kunnen weten dat het een slecht idee was. Als de mens gemaakt was om thuis te werken, had God hem geen kantoorgebouwen gegeven. De natuurkundige verkrampte in haar stoel toen het geluid opnieuw aanzwol. Twee violen snerpten elk een eigen melodie.

Ze hield het niet langer en beende naar de kast om een bezem tevoorschijn te halen. De steel zwiepte ze een paar keer flink tegen het plafond.

Met rode wangen boog Vera zich weer over haar snaartheorie. Ze hield er niet van om boos te zijn. De violen gingen onverstoord hun gang.

Op zoek in 100 woorden – Koffieman

Ik word al lange tijd geplaagd door een idee. Wat zou het geweldig zijn een soort stripreeks te creëren over de kantoortuin van Koffieman en zijn aartsvijand de Grappenmaker. Dat moet toch realiseerbaar zijn?

 

Woensdagmiddag

Koffieman knijpt met zijn ogen, zijn beeldscherm oogverblindend leeg. Tegenover hem is zelfs Grappenmaker druk in de weer met een stapel dossiers. Verderop kweelt Proseccomeisje een zoet verkooppraatje tegen haar telefoon.
Koffieman verschiet wanneer Grappenmaker naar hem opkijkt. Betrapt.
Er verschijnt een envelopje in beeld en hij klikt erop. Een dansende kat begroet hem met de woorden: Het zijn niet de mensen die nooit falen die winnen. Het zijn de mensen die nooit opgeven.
Grappenmaker steekt grijnzend een duim omhoog.
Koffieman wrijft over zijn kin als hij voelt dat zijn mondhoeken omhoog trekken. Hoofdschuddend typt hij de eerste woorden van het rapport.

Kort op zoek: de donkere dagen na kerst

De donkere dagen na kerst

Wanneer de feestdagen vervlogen zijn en de laatste etensresten weggewerkt. Wanneer er geen herhaling meer is van kerstfilms op tv. Geen bezoek, geen kerkdienst, geen fondue en geen geknal. Dan kruip ik onder mijn deken, verschuil me voor de dagen die wachten.
De smoesjes zijn op.

Het is bijna zover: Kort & Prachtig

Sinds zomer 2017 ben ik lid van de Facebook-groep ‘Ultrakorte verhalen’. De groep wordt door Schrijven Magazine beheerd en is bedoeld voor het plaatsen van verhaaltjes met maximaal 99 woorden. De laatste tijd ben ik er minder actief, maar het blijft een heerlijke groep om in te lezen, schrijven en af en toe gewoon te dollen.

Nu borrelde er bij een van de leden eind vorig jaar het idee op om een bundel met deze UKV’s uit te geven. Met 42 schrijvers en een bevlogen redactie is hier hard aan gewerkt. Nu is het boek bijna klaar voor publicatie. Het is de bedoeling dat de bundel in november verschijnt onder de titel ‘Kort & Prachtig’. Spannend!

Ter promotie is er een voorproefje samengesteld. Daar sta ik zelf niet in, maar in de uiteindelijke verhalenbundel worden 6 van mijn verhaaltjes opgenomen. Nieuwsgierig? Hier kun je het promoboek alvast downloaden in pdf-formaat.

 

Kort op zoek – Komedie in Keulen 2

De tiener ploft naast me neer. Hij praat onophoudelijk tegen zijn vriendinnetje en tettert daarbij in mijn oor. Nederlanders…

Nog acht minuten te gaan.

“Tering, laat jij nou zo’n dikke ruft?” brult hij met veel bombarie.

“Nee, gek, wat denk jij dan!”

“O, misschien is het die mevrouw naast me.”

Ik geef het op en val uit mijn rol. “Nee, dat was ik niet.”

Het tweetal kijkt me geschrokken aan. In stilte wachten we op de metro.

Kort op zoek – Otter

‘Wist je dat otters in het water elkaars pootje vasthouden om niet uit elkaar te drijven?’ Eline maakt een huppelsprongetje om de stevige tred van haar vriend bij te benen.
‘Echt?’ Jeroen trekt een wenkbrauw naar haar op.
Eline knikt gretig van ‘ja’. Ze geniet er altijd van hem op dit soort weetjes te trakteren.
‘Dat klinkt wel erg lief voor zo’n roofdier.’
‘Toch is het zo…’
Jeroens mondhoek krult bijna onmerkbaar omhoog terwijl hij haar hand vastpakt. Soms doet hij ook wel lief, denkt Eline opgelucht.

Kort op zoek – Pril

Pril

Ik wil met mijn vingers door je haren kroelen, wachtend op een stille uitnodiging. Laten we nog iets aan Google vragen. Het maakt niet uit wat, als ik maar dichter naar je toe leunen kan om mee te lezen. Een vlaag van aftershave doet me duizelen. Mijn been dat kort de jouwe raakt, uit schrik schiet ik opzij. Gemiste kans. En altijd nog die haren. Met onhoudbare inspanning blijven mijn handen onbewogen.